Zoar is ’n historiese landelike sendingnedersetting binne die Kannaland Plaaslike Munisipaliteit en die Tuinroete Distriksmunisipaliteit van die Wes-Kaap. Dit lê in die Klein-Karoo langs Roete 62, ongeveer 21 tot 22 kilometer oos van Ladismith op die pad na Calitzdorp en Oudtshoorn. Die nedersetting strek langs die Nelsrivier en is nou met die naburige Amalienstein verbind, terwyl die R323 na Seweweekspoort naby noordwaarts afdraai. Besproeide tuinerwe, klein plase, eenvoudige huise en die omliggende Klein-Swartberge gee Zoar ’n kenmerkende groen oasevoorkoms binne die andersins halfdroë Karoolandskap.
Zoar het in 1817 as ’n sendingstasie ontstaan nadat die broers J. L. en G. C. Nel die plaas Elandsfontein op 27 Maart van daardie jaar aan die regering vir sendingwerk beskikbaar gestel het. Die Suid-Afrikaanse Sendinggenootskap het sy werk daar gevestig en die nedersetting die Bybelse naam Zoar gegee, wat tradisioneel verbind word met die toevlugsoord waarheen Lot gevlug het. Sendingwerk, landbou en die beskikbaarheid van water langs die Nelsrivier het die vroeë nedersetting gevorm eerder as ’n gewone dorpsbeplanningskema. Zoar word as een van die oudste sendingnedersettings in die Klein-Karoo beskou.
Die gebied het reeds ’n veel langer menslike geskiedenis gehad voordat die sendingstasie gestig is. Khoekhoe-gemeenskappe, waaronder mense wat met die Attequa verbind word, het deur hierdie deel van die Klein-Karoo gewoon en gereis en riviervalleie, bergpasse, weidingsgebiede en seisoenale waterbronne gebruik. San-jagter-versamelaars se erfenis vorm ook deel van die groter streeksgeskiedenis, met rotskuns wat in die omliggende berge voorkom. Sendingwerk het later inwoners uit verskillende dele van die Kaap gelok, onder andere uit Genadendal, Suurbraak en Kaapstad, terwyl koloniale grondadministrasie en sendingbeheer ouer verhoudings met grond en hulpbronne ingrypend verander het.
Beheer oor die Zoar-sending het gedurende die negentiende eeu verskeie kere verander. Die Berlynse Sendinggenootskap het bystand verleen toe die Suid-Afrikaanse Sendinggenootskap gesukkel het om die stasie te onderhou, en die aangrensende Amalienstein-sending het later op nabygeleë grond ontwikkel. Die Nederduitse Gereformeerde Kerk het in 1895 verantwoordelikheid vir Zoar oorgeneem. Historiese kerke, skoolgeboue, begraafplase, ou plaasstrukture en die tradisionele vestigingspatroon bly belangrike dele van die plaaslike erfenis. Amalienstein se sendingkompleks, waaronder sy negentiende-eeuse kerk, vorm ’n besonder belangrike erfenislandskap direk langs Zoar.
Landbou bly belangrik vir Zoar se ekonomie en fisiese karakter. Kannaland se beplanningsdokumente beskryf die nedersetting as verspreid langs die Nelsrivier, met huise wat tradisioneel op hoër grond gebou is terwyl produktiewe tuinerwe die besproeibare laer grond naby die rivier beslaan het. Kleinskaalse groenteverbouing, vee en ander landboubedrywighede word met konstruksie, openbare dienste, informele handel en groeiende toerisme-inisiatiewe gekombineer. Zoar Toerisme bevorder plaaslike storievertelling, gemeenskapsboerdery, kuns en kultuur, fietsry, voëlkyk, plantwandelings en begeleide besoeke as maniere om nuwe ekonomiese geleenthede te skep terwyl plaaslike kennis bewaar word.
Zoar is besonder goed geleë vir die verkenning van Seweweekspoort, ’n indrukwekkende bergpas deur die Klein-Swartberge noord van die nedersetting. Die omliggende gebied bied skilderagtige ritte, stap, fietsry, voëlkyk, geologiese besigtiging, plantwandelings en begeleide besoeke aan kultuur- en rotskunsterreine. Besoekers kan ook die historiese sendinglandskap van die naburige Amalienstein verken. Sommige argeologiese, plaas- en bergterreine is op private of gemeenskapsbestuurde grond, en toegang moet dus met plaaslike gidse of grondeienaars gereël word. Bergweer kan vinnig verander, en grondpadtoestande behoort ná swaar reën nagegaan te word.
Verblyf binne en direk rondom Zoar is kleinskaals eerder as hotelgebaseerd, met huidige keuses wat selfsorghuise, eenvoudige gasteverblyf en ekoplaasverblyf insluit. Verdere kothuise en kampeergeriewe is nader aan Seweweekspoort beskikbaar, terwyl Ladismith en Calitzdorp ’n groter keuse gastehuise, lodges en selfsorgverblyf bied. Reisigers behoort die presiese ligging voor bespreking te bevestig omdat sommige ondernemings wat vir Zoar bemark word, op plase of landelike paaie buite die nedersetting geleë is. Padtoegang, maaltye, selfoonontvangs, inklokreëlings en elektrisiteitsvoorsiening behoort ook direk nagegaan te word.
Zoar het slegs ’n klein plaaslike eetbedryf, hoewel ’n geverifieerde informele restaurant langs Roete 62 bedryf word en plaaslike kos soms deur gemeenskaps- en markinisiatiewe beskikbaar is. Ladismith en Calitzdorp bied ’n groter verskeidenheid koffiewinkels en restaurante. Nabygeleë besienswaardighede sluit Amalienstein, Seweweekspoort, die Klein-Swartberge, Ladismith, Calitzdorp en die groter Roete 62-landskap in. Somers is gewoonlik warm en droog, terwyl winters koeler is en reën en soms sneeu op die hoër berge kan bring; besoekers behoort water saam te neem, vir groot temperatuurveranderinge voorsiening te maak en huidige pad- en weerstoestande voor berguitstappies na te gaan.